Bu hayatın seline kapılmadan yaşamak için ne yapmak lazım?
Kızımın inatçı olup sabrımı taşırdığı anlarda ne kadar sinirlendiğimi anlatamam. Şimdi büyüyor, 3 yaşını dolduralı 1 ay oldu. Canım kızım en sinirlendiğim anda küçük elleriyle yanağımı okşayıp, "anne kızma" diyip beni öptüğünde, kendime gelip gözlerimdeki nemi siliyorum bazen. Sonra utanıyorum...
Bundan 6 ay önce Ekin'i geceleri uyutmak için 1,5 saat harcadığımı hatırlıyorum. Başucunda çalan klasik müzik eşliğinde, kızımın yanına uzanıp 1 saat boyunca hafif sinir ile uyutmaya çalışırdım onu. Uyuduğu zaman da ona farkettirmeden yavaşça yanından kalkmaya çalışıp odasından kaçardım. Zaman ne çabuk geçiyor. Dün 10 dakikada uyuyuverdi kızım. Canım benim. O uyuduktan sonra yanındaki sandalyeden kalkıp odasından dışarı çıkamadım. Klasik müziği ve kızımın derin derin nefes alışını dinledim. Gidesim gelmedi. Yarım saat öylece donmuş vaziyette oturdum kaldım. Keşke sinir olduğumuz anlarda, sabrımızın taştığı o noktada, kendimize hakim olsak...Aslında şu dünyada değmez hiçbirşeye sinirlenmeye. Sağlık olsun diyip geçmek lazım. Sağlıktan sonra dualarda istenebilecek en iyi şey sabır sanırım. Kolay gelsin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder